کفش آبنوردی چیست؟

آبنوردی یکی از جذاب‌ترین سبک‌ های طبیعت‌ گردی است؛ مخصوصاً وقتی مسیر از کنار رودخانه، آبشار، دره‌ های خیس یا سنگ‌ های لغزنده عبور می‌کند. اما برای چنین مسیرهایی، کفش معمولی انتخاب مناسبی نیست. اینجاست که کفش آبنوردی اهمیت پیدا می‌کند؛ کفشی که برای حرکت در محیط‌ های خیس، سنگلاخی و لغزنده طراحی شده است. در مقاله کفش آبنوردی چیست؟ به صورت دقیق به این موضوع می پردازیم.

کفش آبنوردی نوعی کفش تخصصی برای طبیعت‌گردی در مسیرهای آبی است. این کفش‌ ها به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که هم در آب عملکرد خوبی داشته باشند و هم روی سنگ، گل، شن و مسیرهای مرطوب، چسبندگی مناسبی ایجاد کنند.

برخلاف کفش‌ های معمولی، کفش آبنوردی معمولاً سریع خشک می‌ شود، آب را داخل خود نگه نمی‌ دارد و زیره‌ای ضدلغزش دارد. به همین دلیل برای برنامه‌ هایی مثل دره‌ نوردی، رودخانه‌ نوردی، آبشارگردی، کمپینگ کنار رودخانه و سفرهای تابستانی انتخابی کاربردی است.

کفش‌ های روزمره یا حتی بعضی کفش‌ های پیاده‌روی برای استفاده مداوم در آب ساخته نشده‌اند. وقتی این کفش‌ها خیس شده، سنگین می‌ شوند، دیر خشک می‌ شود و ممکن است باعث تاول، بوی بد پا یا لیز خوردن شوند.

از طرف دیگر، مسیرهای آبی معمولاً سطحی نامنظم دارند. سنگ‌ های خیس، جلبک، گل و شن می‌ توانند تعادل را سخت کنند. کفش آبنوردی با زیره مقاوم و طراحی مخصوص، کمک می‌ کند پا بهتر روی سطح قرار بگیرد و احتمال آسیب کمتر شود.

کفش آبنوردی نباید آب را در خود نگه دارد. رویه این کفش‌ ها معمولاً از جنس مش، پارچه‌ های تنفسی یا متریال سبک ساخته می‌ شود تا بعد از خروج از آب، زودتر خشک شود.

در مسیرهای آبی ممکن است پا با سنگ تیز، شاخه، صخره یا شن برخورد کند. به همین دلیل کفش آبنوردی خوب باید پنجه مقاوم، کناره‌ های محافظ و ساختار محکم داشته باشد تا از پا در برابر ضربه مراقبت کند.

کفشی که در آب سنگین شود، انرژی زیادی از پا می‌ گیرد. کفش آبنوردی استاندارد سبک است و بعد از خیس شدن هم بیش از حد سنگین نمی‌ شود.

در آب، اگر کفش خوب روی پا فیکس نشود، ممکن است هنگام حرکت در رودخانه یا عبور از سنگ‌ ها از پا خارج شود. بند محکم، کش تنظیمی یا طراحی چسبنده روی پا، از ویژگی‌ های مهم این نوع کفش است.

کفش آبنوردی فقط برای افراد حرفه‌ای نیست. هر کسی که در طبیعت با مسیرهای خیس و آبی سروکار دارد، می‌تواند از آن استفاده کند. این کفش برای افراد زیر کاربردی است:

کوهنوردانی که در مسیرشان رودخانه یا آبشار وجود دارد، طبیعت‌ گردهایی که به دره‌ نوردی علاقه دارند، افرادی که اهل کمپینگ کنار رودخانه هستند، مسافرانی که در تابستان به مناطق آبی می‌روند و کسانی که به دنبال کفشی سبک و مقاوم برای سفرهای ماجراجویانه هستند.

صندل طبیعت‌ گردی برای مسیرهای سبک‌تر، هوای گرم و عبورهای کوتاه از آب مناسب است. اما کفش آبنوردی محافظت بیشتری دارد و برای مسیرهایی که سنگ، لغزندگی، جریان آب یا احتمال ضربه وجود دارد، انتخاب مطمئن‌تری است. اگر مسیر ساده و تفریحی باشد، صندل می‌ تواند کافی باشد. اما اگر قرار است در آب حرکت طولانی داشته باشید یا مسیر سنگلاخی و لغزنده باشد، کفش آبنوردی انتخاب بهتری است.

برای خرید کفش آبنوردی، فقط ظاهر کفش را ملاک قرار ندهید. ابتدا نوع مسیر خود را مشخص کنید. اگر مسیر شما سنگلاخی و پرچالش است، سراغ مدل‌ هایی بروید که پنجه مقاوم، زیره محکم و چسبندگی بالا دارند. اگر بیشتر برای سفر، کنار رودخانه یا مسیرهای سبک می‌ خواهید، مدل‌های سبک‌تر و تنفسی‌تر مناسب‌تر هستند.

سایز کفش هم بسیار مهم است. کفش نباید آنقدر تنگ باشد که در مسیر باعث فشار شود و نه آن‌قدر آزاد که داخل آب از پا خارج شود. بهتر است کفشی انتخاب کنید که در عین راحتی، پا را کاملاً کنترل کند.

کفش آبنوردی معمولاً ضدآب به معنای کامل نیست؛ یعنی قرار نیست جلوی ورود آب را بگیرد. برعکس، این کفش طوری طراحی می‌ شود که آب واردش شود اما سریع خارج شود و کفش زود خشک شود. این ویژگی باعث می‌شود پا کمتر داخل کفش خیس و سنگین بماند.